" خانه کرد "موزه مردم شناسی در سنندج

بی‌تردید داریوش آشوری یکی از فرهیختگان جامعه علمی ماست. او نگاهی خاص به مسائل اجتماعی، ادبی و تاریخی ایران دارد. تارنمای بی‌بی‌سی چندی پیش چند گفت‌وگو پیرامون پدیده‌ روشنفکری در ایران با وی انجام داده است . این نخستین بخش از گفت‌وگوهای سیروس علی‌نژاد با داریوش آشوری است.

بخش دوم این گفت‌وگو نگاهی دارد به درگیری‌های قومی پس از انقلاب سال ۵۷. بر سر علل و ریشه‌های درگیری‌های قومی نخستین سال‌های حیات جمهوری اسلامی اختلاف نظر گسترده‌ای وجود دارد. آقای هوشمند تحلیلی از این درگیری‌ها دارد. انتشار این تحلیل، همان‌هنگام دعوتی است برای بحث و گفت‌وگو پیرامون این سال‌های طوفانی و پر حادثه.

مسوولان نشریه تلاش متن گفت‌وگوی خود با دکتر خوبروپاک را برای بازانتشار در اختیار ما قرار دادند. این گفت‌وگو برای نخستین بار در شماره ۲۵ نشریه تلاش منتشر شده است. دکتر خوبروپاک اطلاعات وسیعی از تجربه تاریخی کشورهای گوناگون دارد، تجربه‌ای که در همین گفت‌وگو نیز می‌توان بهره فراوان از آن گرفت. "برای یک ایران" این گفت‌وگو را در دو بخش منتشر می‌کند.

"برای یک ایران" در ادامه تلاش‌های خود در زمینه دامن زدن به فضای بحث و گفت‌وگو پیرامون مسائل قومی در ایران، این بار پای صحبت دکتر اصغر (علی) شیرازی، جامعه شناس نشسته است. رابطه دموکراسی و حل مسائل قومی گرانی‌گاه این گفت‌وگو را تشکیل می‌دهد. آیا به راستی راه نهادینه شدن دموکراسی در ایران از طریق حل مسائل قومی می‌گذرد یا حل مسائل قومی منوط به استفرار دموکراسی در ایران است؟

وبگاه "برای یک ایران" چندی پیش گفت‌وگویی داشت با دکتر ناصر فکوهی استاد دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران پیرامون "خودشیفتگی و هویت". دکتر فکوهی در آن گفت‌وگو نظرگاه‌های خود پیرامون نقش مذهب و رابطه بین هویتهای قومی و ملی را بیان کرد. حال برآنیم آن گفت‌وگو را تداوم بخشیم و این‌بار نگاهی داشته باشیم به موضوع زبان و نقش آن در هویت‌های قومی و ملی.

فرشاد قربانپور گفت‌وگویی داشته است با دکتر خسرو شاکری، استاد بازنشسته‌ی تاریخ در موسسه‌ی تحقیقات عالی علوم اجتماعی در پاریس. متن این گفت‌وگو که در "شهروند امروز" منتشر شده است، توسط دکتر شاکری در اختیار "برای یک ایران" قرار گرفته است.

تارنمای "برای یک ایران" درباره مسایل قومی در ایران گفتگویی با خانم گیتی خورسند (طباطبایی)، استاد مهمان در رشته علوم سیاسی در دانشگاه سیراکوس در آمریکا داشته است. نگاه ما در این گفت‌وگو به رابطه بین دموکراسی و مشکلات قومی در ایران بوده است.

تارنمای «برای یک ایران» در ادامه‌ی گفت‌وگوی خود با صاحب‌نظران در باره مسائل قومی در ایران، این‌بار پای صحبت مهندس حسن شریعتمداری نشسته است. مهندس شریعتمداری زاده‌ی تبریز و فرزند آیت‌الله سیدکاظم شریعتمداری، از مراجع تقلید سرشناس ایران در دهه‌های ٤٠ و ٥٠ است. مهندس شریعتمداری سال‌های پس از انقلاب را عمدتا در خارج از کشور و در آلمان بسر برده است.

از مجموع ویژگیهای مسائل حقوق بشر، تنوع مباحث آن است. دولتها بنا به الزامات داخلی وبین‌المللی ناگزیر به رعایت حقوق تمامی شهروندان، علی الخصوص گروههای مختلف از قبیل کودکان، زنان ، کارگران واقلیتهای مذهبی، سیاسی، قومی ونژادی هستند. قوانین بین‌المللی مناسبات دولت‌ها و اقلیت‌ها را تعیین کرده‌اند. همین قوانین همچنین از نقض حقوق بشر در رابطه با اقلیت‌ها پرده می‌گیرند.

در سی سال اخير مهاجرتهای عظيم انسانی نيز در تعريف اقوام تغييراتی پديد آورده است، هيچ قومی را ديگر نميتوان فقط با زبان، اساطير ، تاريخ، مذهب، فنون، مسكن، خوراك و پوشاك او توصيف كرد.

زنده یاد دکتر فریدون آدمیت، نقشی غیر قابل انکار در تحول تاریخ نگاری ایران داشت و بدون تردید او نخستین کسی بود که تاریخ نگاری ایران را از نقل صرف حوادث و وقایع به دانشی برای وقوف به آگاهی مبدل ساخت. تاریخ نگاهی است به گذشته برای ترسیم افق امکانی آینده. به عبارت دقیق تر در تاریخ نگاری، حادثه گذشته با زمان حال دوره زندگی نویسنده در می‎آمیزد و افقی امکانی برای فهم آینده مهیا می‎سازد.

هویت بعنوان یک ویژگی متمایز کننده در ابعاد مختلف فردی، جمعی و....دارای مولفه های فراوانی است که افراد را نسبت به کیستی شان آگاه می کند. یکی از مولفه های اصلی سازنده این درک از خود ، فرهنگ است.

به مناسبت ارج گذاشتن به مشارکتِ هدفمند شنودگان در این جلسه و تلاش در پاسخگویی به موازین و اهدافِ جدی سایت ایران گلوبال به متونِ پایه‌ای در عرصه های ضروری، از جمله حلّ مسئلهء قومی ملّی، در نوشتهء کوتاهِ زیر بر چند نکتهء مهّم دیدگاهِ آقاي بهزاد کریمی به عنوان نمادی برجسته در مورد مسائل ملّی- قومی نگاهی شتابان می اندازیم

هنوز چند سالي از انقلاب ۱۹۷۷-۷۹ سپري نشده بود که يکي از دوستان که «هم مورخ بود و هم روزنامه نگار» با شگفتي مي گفت: «هنوز هستند کساني که درباره علل انقلاب سخن مي گويند و اتلاف وقت مي کنند». نگارنده از اين اظهار نظر شگفت زده شدم.

محسن نامجو بدون شک و بی تعارف"یک اتفاق" مهم و مطرح در هنر موسیقی ایران از هر نوع به ویژه از نوع "مردمی" آن است ...با آنکه شخصا خیلی طرفدار نامجو و سبک کار او هستم، و در عین حال او را شخص بسیار دانا، هوشمند و توانایی در کار خود می دانم. اما احساس می کنم که وی چند نکته ی ظریف وکوچک اما پر اهمیت را احتمالا نادیده گرفته است.

کار بسيار شايسته و با ارزشی را در پی داريد و داريم، که در گذر زمان و با پيوستن هر چه بيشتر مردم از گوشه و کنار آن سرزمين و شناساندن خود و فرهنگ خود، نام و نشان دوستی را پر رنگ تر و شور آفرين تر و راه شما را پر بار تر می کند.

تمركز گرايي ويژگي تفكيك ناپذير فرهنگ‌هاي شرقي مي باشد. در سطح كلان ، حكومت مركزي حقوق قومي مردم را ناديده مي گيرد و در سطح خردتر و در داخل همان اقوام ، باز هم حقوق خرده- قوم ها هاي اقليت گه زير گروه قوم به حساب مي آيند ، ناديده گرفته مي شود و همين مسئله تا حقوق فردي در تعاملات و مناسبات اجتماعي امتداد مي يابد كه در فرهنگ شرقي« فرديت » جايگاه چندان خوبي ندارد.

● ترانه‌های خاطره انگیز با صدای داریوش

● موسیقی لری

● به مناسبت تولد بنان

● تصویرهایی از آذربایجان

● کوه دماوند

● موسیقی بختیاری: ترانه خسرو و شیرین

● ترانه "جبر جغرافیایی" از محسن نامجو

● یک ترانه ترکمنی شاد

● ترانه رعنا جان

● "خونه جونه" ترانه‌ای با صدای زیبا شیرازی

● آتش زرتشت

● به یاد " احمد عاشورپور"

● به مناسبت نوروز"رویای صلح"

● ترانه گل گندم

● بوی عیدی، بوی باغچه،...