مانا نیستانی، برنده جایزه شجاعت از هموطنان آذربایجانیاش عذر خواهی کرد
foroneiran.com | Mon, 21.06.2010, 6:44
نشان بینالمللی شجاعت در کاریکاتور مطبوعاتی سال ۲۰۱۰ از سوی «شبکه بینالمللی مدافع حقوق کاریکاتوریستها» جمعه ۲۸ خرداد به مانا نیستانی، کاریکاتوریست ایرانی اعطا شد. نیک آهنگکوثر دیگر کاریکاتوریست ایرانی به نمایندگی از نیستانی در مراسمی که جمعه شب در شهر پورتلند ایالاتمتحده و همزمان با نشست سالانه انجمن کاریکاتوریستهای مطبوعات آمریکا برگزار شد، این جایزه را دریافت کرد. در این مراسم طی ویژهبرنامهای از یک کاریکاتوریست سریلانکایی که مفقود شده یاد شد. او در متنی که برای قرائت در مراسم ارسال کرده، گفته است که این جایزه معتبر «متعلق به همه اقوام ایرانی، از جمله ترکها، کردها، لرها و بلوچهای و همه اقلیتهای قومی است که برای دفاع از حقوق خود مبارزه میکنند و در رنج بودهاند.» یک کاریکاتور مانا نیستانی در سال ۱۳۸۵ در نشریه «ایران جمعه» به بروز اعتراضهایی در آذربایجان و میان ترکهای ایرانی منجر شد. نیستانی پس از آن به مدت ۳ ماه زندانی و سپس مجبور به تر ک ایران شد. او در متنی که برای قرائت در مراسم ارسال کرده، گفته است که این جایزه معتبر «متعلق به همه اقوام ایرانی، از جمله ترکها، کردها، لرها و بلوچهای و همه اقلیتهای قومی است که برای دفاع از حقوق خود مبارزه میکنند و در رنج بودهاند.» نیستانی همچنین به خاطر ایجاد ناراحتی برای گروهی از هموطنان به خاطر ریشه ترکی کلمهای که در کارتونش به کار رفته بود، عذرخواهی کرده است و نوشته :«اطمینان میدهم که هیچگاه قصد ضربه زدن و ناراحت کردن هیچ گروهی را نداشتهام.» مانا نیستانی در گفتوگویی کوتاه با دویچه وله، درباره این جایزه و پیامش در مراسم دریافت آن توضیح داده است. دویچهوله: آقای نیستانی، از جایزهی جهانی شجاعت در کارتون مطبوعاتی امسال که به شما تعلق گرفت، برایمان بگویید و اینکه چطور شد این جایزه به شما اهدا شد؟ مانا نیستانی: بنیاد مستقل و انجیاویی به اسم «کانون مدافعین کارتونیستهای اینترنتی» وجود دارد که هرسال کارتونیستی را انتخاب و به او، به قول خودشان، نشان شجاعت میدهند. معمولاً هم معیارشان این است که کارتونیست کذایی درگیر مشکلاتی شده باشد، زندان رفته باشد، تهدید شده باشد و همچنان به کارش ادامه داده باشد. شما خودتان در مراسم اهدای جایزه حاضر نشدید. میتوانم بپرسم چرا؟ برای این که من در کشور دیگری هستم. در حال حاضر به تحصیل مشغولام و امکان خروج از اینجا را هم ندارم. در پیامتان که در مراسم اهدای جایزه خوانده شد، عنوان کردید که این جایزه را متعلق به همهی اقوام ایرانی میدانید و نوشتهاید که هیچوقت قصد ضربه زدن و ناراحت کردن هیچ گروهی را نداشتهاید. ممکن است کمی در بارهی این پیام خود توضیح بدهید؟ اساساً چرا چنین مسئلهای در پیام شما آمده است؟ علت اهدای این جایزه به من این بود که من به مدت سه ماه به زندان رفتم و تهدید شدم. دلیل زندان رفتن و تهدید شدنم هم همان کارتون کذایی روزنامهی ایران بود که موجب سوءتفاهم شد. احساس کردم فرصت مناسبی است که هم به آن جریان اشارهای بکنم و هم برای بار چندم تاکید کنم که هیچ سوءنیتی پشت آن کار نبوده، هیچ غرضی نبوده و اگر کسی رنجیده، برای بار چندم به طور رسمی و از یک تریبون بینالمللی معذرت بخواهم. البته از من خواسته شد، متنی بنویسم که احساسام را نسبت به جایزه بیان میکند. متن نوشته شده طولانیتر از آن چیزی بود که چاپ شده است. از جمله این که ذکر کردم که اتفاقاً اصلاً آدم شجاعی نیستم و بسیار هم ترسو هستم. این هم یکجور جوک و شوخی زمانه است دیگر! به هرحال در یک سال اخیر شاهد بودهایم که بیشتر کارتونهایی که طراحی میکنید، به مسائل اخیر ایران و جنبش اعتراضی مردم ربط دارد. بله؛ به هرحال ایدهها مستقیم یا غیرمستقیم مرتبط بوده است. اما این بخش کوچکی از یک حرکت خیلی بزرگ است و در مقایسه با آنچه در داخل کشور صورت گرفته. همچنین کاری که همهی اقوام در تمام این سالها برای دنبال کردن حقوق خود به صورت اجتماعی و ملی انجام دادهاند، که به نظر من بسیار شجاعانه است، چنان کار فوقالعادهای محسوب نمیشود. از نظر من آنان شایستهی لوحهی شجاعت هستند. مریم میرزا تحریریه: مصطفی ملکان http://www.dw-world.de/dw/article/0,,5710344,00.html 
ارسال به شبکههای اجتماعی
 |
|
