خاموشی ایرج گرگین
foroneiran.com | Fri, 13.01.2012, 11:12
شاید کمتر کسی به خاطر داشته باشد که جمله معروف فروغ فرخزاد که میگوید حرف زدن از خود و زندگی شخصی کار بیموردی است و هر آدمی یک تاریخ تولدی دارد و یک جایی به دنیا آمده است و... در واقع پاسخ او به اولین سوالی بود که ایرج گرگین در یک مصاحبه رادیویی از فروغ پرسید. این مصاحبه را ایرج گرگین در سال ۱۳۴۳ برای رادیو ایران انجام داد. گرگین آنطور که خود گفته به طور اتفاقی وارد دنیای رادیو شد. هرچند که کار رسانهای را سالها پیش از ورود به رادیو و در کیهان فرهنگی دهه ۱۳۳۰ آغاز کرده بود. این لباس نو آنچنان بر قامت او برازنده آمد که تا آخرین سالهای عمرش آن را از تن به در نکرد. «رادیو تهران» از دستاوردهای ایرج گرگین است. وی در گفت و گویی که سال ۲۰۱۰ با بخش فارسی دویچهوله انجام داد گفته بود که در آن زمان احساس کرده بود که جامعه روشنفکری ایران به یک صدای دیگر نیاز دارد که بتواند بلندگوی آن بخشی از جامعه باشد که بعد از کودتای ۲۸ مرداد به سایه خزیده بودند. «رادیو تهران» در اوایل دهه ۱۳۴۰ اینگونه متولد شد. رادیو تهران در کوتاه مدت تبدیل به خانه هنرمندانی چون احمد شاملو، فروغ فرخزاد، نادر نادرپور، سيمين بهبهانی، مهدی اخوان ثالث، هوشنگ نهاوندی، فرخ غفاری و فريدون رهنما شد. بعد از انقلاب ایران، گرگین نیز مانند اکثر هنرمندان مورد غضب انقلابیون واقع شد. او را به خاطر اجرای رادیویی نمایشنامههای شکسپیر و تنسی ویلیامز، غربزده خواندند و از سازمانی که بیش از ۲۰ سال در آن کار کرده، آموخته و آموزش داده بود بیرونش کردند. عشق به "صدا" اما در دل او نمرد. ابتدا "رادیو امید" به عنوان اولین رادیوی فارسی زبان مستقل در خارج از ایران و بعد "رادیو آزادی" و "رادیو فردا" بلندگوهای بعدی ایرج گرگین بودند برای ایجاد رابطه با مردمی که به آنها عشق میورزید، هرچند فرسنگها دور از وطن.  فرازهایی از زندگی ایرج گرگین * ایرج گرگین فعالیتهای اجتماعی و روزنامه نگاری را از اوان نوجوانی با انتشار روزنامه دانش آموز در سال ۱۳۳۰ در تهران آغاز کرد. سپس در انتشار روزنامه جوانان دموکرات فعالیت داشت. * هنگام شروع به تحصیل در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران ضمن همکاری با بسیاری از روزنامه ها و نشریات در ایران، فعالیتهای هنری گسترده ای را نیز آغاز کرد و سپس در سال ۱۳۳۷ به عنوان تهیه کننده و گوینده خبر به رادیو ایران پیوست. * در همان سال طرح ایجاد یک رادیوی فرهنگی در تهران را ارائه داد که پس از تصویب به اجرا درآمد و رادیو تهران ایجاد شد. این رادیو نقش مهمی در پیشبرد فرهنگ در جامعه ایفا کرد. * در سال ۱۳۴۰ برای تحصیل در رشته تلویزیون به ژاپن رفت و در بازگشت به ایران، ضمن فعالیتهای هنری، ترجمه و نوشتن، به ادامه کار در رادیو پرداخت. * در سال ۱۳۴۵ به همکاری با تلویزیون ملی ایران که تازه تشکیل شده بود پرداخت و اولین گوینده خبر آن بود. * در سال ۱۳۴۶ مدیر روابط عمومی و انتشارات تلویزیون ملی ایران شد * در سال ۱۳۴۹ مدیریت خبر تلویزیون را برعهده گرفت و انتشار مجله تماشا توسط تلویزیون و با همت وی آغاز شد. * در سال ۱۳۵۰ مدیریت تولید تلویزیون بر عهده وی گذارده شد. * در سال ۱۳۵۱ برای ادامه تحصیل به کالیفرنیا رفت و در رشته مدیریت ارتباطات در دانشگاه U.S.C. تحصیل کرد. * در بازگشت به ایران در سال ۱۳۵۳ مدیریت شبکه دوم تلویزیون را بر عهده گرفت. * طی سالهای ۱۳۵۶ و ۱۳۵۷ به ساخت چند فیلم از موزه های مختلف دنیا پرداخت با عنوان «حضور ایران» که از جمله به دلیل وقایع و تحولات سیاسی در ایران ناتمام ماند. * در سال ۱۳۵۹ از ایران خارج شد و در کالیفرنیا اقامت گزید. * در سال ۱۹۸۱ رادیو امید را درجنوب کالیفرنیا بنیان نهاد * در سال ۱۹۹۷ در تأسیس رادیو آزادی در پراگ، جمهوری چک مشارکت داشت و سالها مدیریت آن را برعهده داشت. این رادیو بعداً تبدیل به رادیو فردا شد. * در سال ۲۰۰۹ بازنشسته شد و مقیم ویرجینیای شمالی در ايالات متحده شد. * صبح جمعه ۱۳ ژانویه بعد از یک دوره بیماری طولانی در بیمارستان فیرفکس در ویرجینیا درگذشت. منابع: دویچه وله، صدای آمریکا 
ارسال به شبکههای اجتماعی
 |
|