"زبان ستمگر؟"
Fri 11 01 2008 - 9:10
برای یک ایران:انتشار بیانیه آذربایجانیهای مقیم کانادا و نامه آقای م. سحر به بحثی گسترده دامن زده است. بحثی که میشد انتظارش را داشت. بحثی که سالها و بل دهها سال است که پنهان و آشکار جریان دارد. روزانه نامههای متعددی به دبیرخانه "برای یک ایران" میرسد. نامههای بسیار، نوشته شده هر یک از منظری. برخی برای پاسداشت گنجینه ادب پارسی به میدان آمدهاند و برخی برای گرفتن انتقام از "ستمگری" این زبان. چند نظری را نیز ما منتشر کردیم. از آن روی که نشان دهیم با نگاههای متفاوت، عداوتی ما را نیست. سالها زندگی کردن در جامعهای دموکراتیک و تجربه سیاسی چند ده ساله، به ما درس مدارا و خویشتنداری داده است. این حداقلی است که توانستهایم از روح زمانه گردآوریم. هدف ما از بنیاد نهادن این وبگاه، دامن زدن است به بحث و گفتوگو. پس پروایی نیست. بگذار ناگفتهها را بگویند و ناشنیدهها را بشنویم. "ناشنیدهها"؟ در این باب، ناشنیدهای در کار نیست. تکرار هزار باره آن چیزی است که از جنس وهم است و باور. از جنس پیشداوری، نه از جنس خرد. "زبان ستمگر"! زبان که نمیتواند ستمگر باشد. زبان تنها یک وسیله است. وسیلهای برای بیان منظور و اندیشه. نه بیش و نه کم. ستمگران برای اعمال ستم خود قطعا افزار بهتری سراغ دارند. زبان نه چماق است و نه طپانچه. زبان، دریچه است. دریچهای برای گستردن دامنه تخیل و تفاهم. من از انتشار بیشتر این نامهها تن میزنم. این ره به سوی بهروزی نیست. رهی که سنگفرشاش نفرت است. من اندکی ترکی میدانم و بسیار تاسف میخورم که چرا اندک. من اندکی عربی میدانم و بسیار تاسف میخورم که چرا اندک. اگر فراگرفتن زبانی به معنای پذیرش ستمی است، ای کاش زمان و زمانه مرا بیش از این مورد ستم قرار میداد. چه ستمی شیرینتر از این که دریچهی دیگری بر من گشوده شود. تا بیش و بیشتر ببینم، تا بیش و بیشتر بدانم. نه! دوستی که آموختن زبان فارسی را ستم میداند، سخت به بیراهه میرود. آموختن زبان فارسی ستم نیست، نعمت است. آموختن زبان ترکی، نعمت است. آموختن زبان کردی، نعمت است. همان گونه که زبان انگلیسی میآموزیم، زبان فرانسوی و آلمانی میآموزیم و به دانستن آنها میبالیم. دفاع از حق گویش و تحصیل به زبان مادری به معنای کشیدن تیغ بر جسم و جان زبان دیگر نیست. این رهی است منتهی به باوری که فاجعهای را در دل ناآگاهی خوشباورانه خویش به پرورش نشسته است. جنگ کردزبانان با ترکزبانان، جنگ فارسزبانان با عربزبانان، و جنگ همه با همه، اگر فرزند فرمانی از فرمانروایی غیرایرانی نباشد، فرزند بیتجربگی است لنگر انداخته بر سرزمین جهل. نه! راه رسیدن به مطالبات قومی از مالروی پایمال کردن حقوق دیگر اقوام و ابراز نفرت به غیرخود نمیگذرد. راهی که سنگفرشاش چنین باشد، مقصدی ندارد که مقصود ما باشد. دکتر جمشید فاروقی بیست و یکم دیماه سال هزار و سیصد و هشتاد و شش خورشیدی نظر کاربران با تشكر ار سعه صدر جنابعالي : درست است كه زبان بقول شما ستمگر نيست ولي وقتي كه روشنفكران همان زبان ،زبان خود را از جنس از مابهتران بدانند وحكومتي كه فرهنگ وتمدن آن قوم را يدك ميكشد زبان خود را عامل وحدت و بقاي يك كشور بداند وديگر زبانها را يا زبان بيگانگان بداند ويا لهجهاي از زبان خود ( فارسي) وحتي اجازه يك فيلم وسريال و...را نيز به مردمان ديگر زبانها ندهد و خلاصه هدفش ايجاد كشوري با يك زبان ويك فرهنگ و يك تاريخ ( هرچند خيالي )باشد وشگفت آورتر اينكه روشنفكران ونخبگان آن قوم نيز عليرغم مخالفت با حكومت در اين ايده با حكومت مشترك باشند. شما بجاي اقوام ديگر ، آيا اين زبان را ستمگر نخواهيد دانست و وقتي كودك خردسالت را به خاطر حرف زدن به زبان مادريش در مدرسه ابتدائي تنبيه بدني نمايند آيا چه عكس العمللي خواهيد داشت ؟؟؟اگر هم حق وحقوق خود را بخواهيد متهم به تجزيه طلبي شويد وطوري از محاسن زبان فارسي دفاع نمايند كه انگار غير ازاين زبان بقيه اصلا قابل اعتنا نيستند. نميدانم به عنوان يك انسان غير فارس چه عكس العملي خواهيد داشت ؟ بازهم خواهيد گفت كه زبان ستمگر وجود ندارد؟؟!!! O-Keshvari آقای کشوری گرامی، در نامه خود مطالبی را عنوان نمودهاید که من در "سخن سردبیر" به آنها خواهم پرداخت. با مهر فراوان فاروقی ارسال به شبکههای اجتماعی
 |
|
