| www.foroneiran.com |
| اهداف ما | درباره ما | همکاری با ما | تماس با ما || صفحه نخست | سخن سردبیر | اخبار و گزارشها | گفتوگو | مقالهها | بخش فرهنگی | حقوق بشر | اقوام و اقلیتهای دینی | |
اهداف ما
Fri 29 06 2007 - 19:47
هدف نخست ما گسترش فرهنگ گفتگوست. تلاش ما بر این است گسترهای آزاد برای گفتگویی دموکراتیک و سازنده بین اقوام و پیروان اقلیتهای دینی و مذهبی ساکن ایران فراهم آوریم. ایجاد یک قاب دموکراتیک که نمایشگر تصویری واقعی باشد از سرزمین اقلیتها و اقوام. و صدای باشد با طنینی آشنا برای همه گویشها و زبانهای رایج کشور. ایرانِ گذشته از جنس افسانه است و ایرانِ آینده از جنس آرزو. جنس ایران امروز، اما نه از افسانه است و نه از آرزو. آن چه که تمامیت ارضی ایران را در این لحظه حساس تامین میکند، نه اراده آزاد و "آگاهی ملی" شهروندان ایرانشهر، که اراده قدرت سیاسی است، دولتی مرکزیای که از بهره گرفتن از افزار سرکوب نه ابایی داشته است و نه ابایی دارد. حکومت پهلوی به حفظ چندگانگی فرهنگی ایرانزمین باور نداشت و آن را خطری برای وحدت ملی و تمامیت ارضی ایران میدانست. از همین رو کوشید با نفی خشن هویتهای قومی و تنوع فرهنگی ایران، جامعهای جدید بیافریند. انقلاب ۵۷ نشان داد آن چه که برگزیدنی است جامعه نیست، نوع حکومت است. صاحبان جدید قدرت دولتی، که جمهوری اسلامی ایران را بنیاد نهادند، همان سیاست حکومت پیشین را در پیش گرفتند. آنان نیز از پذیرش واقعیت اجتماعی ایران سر باز زدند و تنوع زبانی، فرهنگی و دینی را نادیده گرفتند. و کوشیدند جامعهای جدید پدید آورند. آیا نیاموختند که این دولت نیست که جامعه را برمیگزیند، که این جامعه است که دولتمردان را؟ تاریخ مدرن ایران حکایت از آن دارد که سیاست از پذیرش حقوق بنیادین اقلیتهای قومی، دینی و فرهنگی امتناع ورزیده و نکوشیده است خود را با مختصات یک جامعه چند فرهنگی تطبیق دهد. دولتمردان تاریخ معاصر ایران برای مهندسی جامعه دلخواه خود یا از "ایرانیتی" افسانهای بهره گرفتهاند و یا از اسلام همچون افزاری ایدئولوژیک. و نتیجه این ارادهگرایی سیاسی، نقض آشکار و دائمی حقوق بشر در جامعه ایران بوده است. چه در این سرزمین بسیارند کسانی که زبان مادریشان فارسی نیست، یا مسلمان نیستند، یا مسلمان هستند، اما شیعه مذهب نیستند، یا شیعه مذهب هستند، ولی پیرو شیعه اثنی عشری نیستند، یا پیرو شیعه اثنی عشری هستند، اما به ولایت فقیه باور ندارند. به همسایگان ایران بنگریم. شعلههای آتش در فراسوی مرزهای پرتنش کشور زبانه میکشد. شیعیان و پیروان اهل سنت در عراق و پاکستان به گونهای کور همه روزه قربانی خشونتی میشوند غیرقابل فهم. خشونتی که بوی جهان مدرن نمیدهد. ریشه این خشونت در فصلی از تاریخ است که به خطا بازمانده است، فصلی از یک تاریخ پرخطا. این چنین است که تیغ آخته فراوان است در دست نابخردان. و خرد متاعی است کمیاب. بیثباتی سیاسی حاکم بر افغانستان، پاکستان و عراق بیگمان بر تحولات سیاسی در ایران تاثیر خواهد نهاد. نزد همسایگانمان، گویی کسی را پروای آینده و آیندگان نیست. مدام بر طبل انتقام و انتقامجویی میکوبند. صلح رویایی دست نیافتنی را ماننده است که مردم در حسرت لحظهای آرامشند. به ایران بنگریم. حقوق بنیادین اقلیتهای دینی و مذهبی ساکن ایران را پایمال شده میبینیم. پرداختن به امر ترویج دینی برای پیروان ادیان دیگر در "ایران اسلامی" عملا ممنوع است. این چنین است که برگزاری آیین دینی و مراسم نیایش آنان، تنها در خفا ممکن و میسر است. شعار گفتگوی ادیان، شعار زیبایی است که صرفا در آن سوی مرزهای کشور، کارکردی تبلیغی دارد. در این سوی مرزها، منطق گفتگو، کماکان منطق دشنه است و دشنام. زندگی بسیاری از اقلیتهای قومی ساکن ایران حکایتی است از نقض آشکار حقوق بشر. در مناطق زیستی این اقوام، محرومیت را محدودیت نیست. فقر دامنگستر، ناموزونی رشد و حضور حاشیهای در چرخه اقتصادی، پیآمدهای اقتصادی و اجتماعی ناشی از توزیع ناعادلانه ثروتهای ملی، محرومیتهای آموزشی و درمانی، عدم دسترسی به سیستم حقوقی یکسان، فشارهای آشکار و پنهان فرهنگی و دینی، تعقیب و پیگرد، سرکوب و... و این همه بهای سنگین "جرم" دگربودن است در سرزمین اقلیتها. کوتهبینی است هرگاه گمان کنیم مرزهای ایران چنان مستحکمند که جرقههای آتش نفرت و خشونت پیش از ورود به مرزهای کشور خاموش میشوند. ایران زیستگاه اقوام و اقلیتهاست. پیچیدگی بافت مردمشناسانه ایران از همسایگان خود بیشتر است. بسیاری از این اقلیتها، خویشان و خویشاوندانی در آن سوی مرزهای ایران دارند. نفوذ جرقهای کوچک میتواند شرر آفرین باشد. باید مانع از زبانه کشیدن شعلههای این آتش در این کهن مرز و بوم گشت. و این کار از دست تو ساخته است و از دست من. باید راه را بر آتش افروزان سد کرد. و این ممکن نیست، مگر از راه گفتگو. از طریق به کار گرفتن حربه خرد و درایت در ستیز با نفرت و جهل. و این شدنی است. این پیام ماست. اهداف ما: • ایجاد گسترهای آزاد و دموکراتیک برای گفتگویی سازنده • تقویت فرهنگ مدارا و تفاهم • ترویج مبانی نظری یک جامعه چند فرهنگی • بازگشودن تنوع فرهنگی ایرانزمین و پذیرش آن بمثابه ثروت ملی • آشنایی با آداب و رسوم اقوام ساکن ایران • معرفی باورها و آیینهای دینی و مذهبی شهروندان کشور • دامن زدن به حس مودت و همکاری برای ایجاد ایرانی دموکراتیک و آزاد • ترویج هر چه بیشتر موازین حقوق بشر • پرتو افکنی به سیاست دولت مرکزی در قبال اقلیتها و اقوام و بیان موارد نقض حقوق بشر • تاکید بر حقوق عام و برابر شهروندی همه ساکنین ایرانزمین بمثابه یگانه افزار سنجش رابطه دولت و جامعه تردیدی نیست که توان گردانندگان این وبگاه حتی برای نزدیک شدن به سایه آن تصویری که از اهداف خود دادیم نیز کفایت نمیکند. توان ما تنها صرف ایجاد یک قاب دموکراتیک خواهد شد. تصویر رنگارنگ این قاب را ما با کمک تو خواهیم ساخت. با کمک تو، که هم کردی و هم ترک، هم عربی و هم لر، هم بلوچی و هم فارس زبان، هم ترکمنی و هم گیلک و مازنی، هم مسلمانی و هم یهودی، هم بهایی و هم مسیحی، هم زردتشتی و هم بیدین و... ... و چنین شهروندی بسیار است. دبیرخانه وبگاه ForOneIran هفتم تیرماه یکهزار و سیصد و هشتاد و شش خورشیدی |
| ©foroneiran.com |