| www.foroneiran.com |
| اهداف ما | درباره ما | همکاری با ما | تماس با ما || صفحه نخست | سخن سردبیر | اخبار و گزارشها | گفتوگو | مقالهها | بخش فرهنگی | حقوق بشر | اقوام و اقلیتهای دینی | |
مافيای اقتصادی ريشه در اقتصاد دولتی دارد
Sun 20 04 2008 - 5:18
روزنا، صادق زيباكلام : از فردای پيروزی انقلاب، تفكری در ايران ظاهر شد مبنی بر اينكه ريشه مشكلات اقتصادی كشور در وجود باندهای مافيايی اقتصادی نهفته است. اگر آجر، آهن، گوجهفرنگی يا مسكن گران ميشود، اگر قير، سيمان، لاستيك، شربت سياهسرفه كمياب ميشود؛ اگر شكاف ميان اغنيا و فقرا هر روز بيشتر ميشود؛ اگر همه اقدامات و برنامههای مسوولان برای مهار تورم نقش بر آب ميشود؛ اگر عليرغم درآمدهای نجومی دولت و چندين برابر شدن اين درآمدها از سر صدقه نفت ظرف سه سال گذشته، خط فقر در جامعه گستردهتر شده و به جای گسترش عدالت اجتماعي؛ ثروتمندان ثروتمندتر شدهاند و فقرا فقيرتر؛ و در يك كلام اگر به جای پيشرفت و توسعه اقتصادی ما منظما درجا زده و پسرفت كردهايم، همه اينها به واسطه وجود اين مافيای اقتصادی و باندهای مخفی قدرت كه از آن پشتيبانی ميكنند است. هرگاه سخنی از وضعيت بد اقتصادی شده، سخنی از خرابتر شدن وضعيت معيشت اقشار محروم و آسيبپذير به ميان آمده و اينكه چرا پيشرفتی حاصل نميشود، اين تفكر ميرود به سر وقت يكسری شعارهای رنگ و رو رفته تكراري: اينكه قوه قضاييه به مفسدان و مافيای اقتصادی سخت نميگيرد؛ اينكه برخی از مسوولان از عزم و اراده جدی برای اين مبارزه برخوردار نيستند؛ اينكه بگير و ببند و زدن و بستن را بايد از دانهدرشتها شروع كرد؛ اينكه مافيا و مفسداناقتصادی از حمايت برخی از مراكز قدرت برخوردارند؛ اينكه <شهرام جزايری>ها دارند ولول ميگردند و احتمالاً چرا قوه قضاييه شهرام جزايری را چهارشقه نميكند و هر شقهای را برای عبرت ديگران در يك گوشه تهران آويزان نميكند كه نشان دهد چقدر عزم و اراده مسوولان برای نبرد با مافيای اقتصادی جدی است؛ چرا نام دانهدرشتها اعلام نميشود؛ اينكه سرنخ مافيای اقتصادی و مراكز قدرت مرتبط با آن در دست استكبار جهانی و صهيونيسم بينالملل است و اين دست ادبيات كه از بس ظرف سه دهه گذشته تكرار شده بچههای دبستانی هم اينها را حفظ شدهاند. در اوايل انقلاب اين نگرش طرفداران زيادی داشت. اما به تدريج كه بسياری از مسوولان با واقعيات و الفبای اقتصادی در عمل آشنا و متوجه شدند كه اقتصاد تابع عدد و رقم و قاعده و قانون است و با شعار و كليگويی و نصيحت و موعظه پيشرفت اقتصادی صورت نميگيرد، از طرفداران آن خيلی كاسته شده است. اما هنوز هم همچنان عدهای قرص و محكم پای اين علم سينه ميزنند. من حرفم اين است آنان كه هنوز هم به دنبال اين تفكر هستند، نيتشان واقعی است و قلبا به اين حرفها اعتقاد دارند. به عبارت ديگر اين حرفها و شعارها را برای پوپوليسم، تحريك احساسات مردم و وجيهالمله بودن نزده و قصدشان اين نيست كه با اين ادبيات در هيبت <قهرمان> و <فرشته> در نبرد با اهريمنهای ديوصفت قدرتمند و خطرناك ظاهر شوند بلكه واقعا به اين حرفها اعتقاد دارند. از جمله در خصوص رئيسجمهور محترممان نيز مايلم اينگونه بينديشم كه اصرارشان بر اينكه مشكلات اقتصادی كشور را ناشی از عملكرد باندهای قدرت وابسته به بيگانه ميپندارند، از سر اعتقاد است. آقای احمدينژاد در آخرين سخنرانيشان در قم يك بار ديگر اين حرفها و نظرات را تكرار كردند، از جمله در خصوص مسكن، ايشان يك بار ديگر خيلی صريح پای باندها و مراكز قدرت مافيايی را پيش كشيدند كه در آژانسهای ملكی مشخصی در شمال شهر دور هم جمع ميشوند و تصميم ميگيرند قيمت مسكن را ببرند بالا؛ و البته اين بخشی از توطئه استكبار جهانی عليه دولت ايشان است. از قضای روزگار همان روز كه ايشان باز مساله مافيای مسكن را به عنوان مسوول گرانی مسكن مطرح كردند، گزارش جامع سازمان بازرسی كل كشور درباره علل افزايش قيمت مسكن بيرون آمد. اين گزارش دلايل گرانی مسكن را ظرف 3 ساله اخير به تفصيل تحليل نموده است: شكاف بين عرضه و تقاضا؛ بالا رفتن هزينه ساختمان (دستمزد، سيمان، آهن، آجر و...)؛ رشد نقدينگی و... ساير عواملی كه در گزارش سازمان بازرسی آمده. تنها چيزی كه در اين گزارش حتی اشارهای هم به آن نشده اتفاقا همان عاملی است كه آقای احمدينژاد به آن معتقدند؛ يعنی همان داستان مافيای مسكن و عناصر مرموزی كه عصرها در برخی آژانسهای معاملات املاك در شمال تهران دور هم جمع ميشوند و ضمن صرف چای و قهوه و گذاردن قرار و مدار سونا و جكوزيشان، قبل از رفتن تصميم ميگيرند كه چه ميزان بر قيمت مسكن در كدام بخش تهران بيفزايند. مگر اينكه بگوييم العياذ بالله سازمان بازرسی هم <بعله.> در يك يادداشت كوتاه نميتوان به واهی و نادرست بودن اين نظريه پرداخت. فقط به ذكر اين نكته بسنده نماييم كه موفقيت و پيشرفتهای اقتصادی خيرهكننده كشورهايی چون تركيه، مالزي، برزيل، آرژانتين، هند، چين، امارات و امثالهم ظرف 2، 3 دهه گذشته فاتحه نظريات توهم توطئه و فرضيات داييجان ناپلئونی مافيای اقتصادی و باندهای مرموز قدرت را ميخواند. اين كشورها كه بسياری از آنان ۳ دهه پيش يا همطراز ايران بودند و يا حتی از ما هم عقبتر بودند، نشان دادند كه مافيا و باندهای قدرت و شهرفرنگ و پادشاه جنها، همه افسانه است و در سايه يك مجموعه برنامهريزی اقتصادی اصولی و منظم ميتوان از مدار عقبماندگی و توسعهنيافتگی خارج شده و بدل به اقتصادهای موفق شد. كشور تركيه در همسايگيمان نه يك پيت نفت دارد نه يك كپسول گاز. معذلك در پرتو يك برنامه اقتصادی اصولی از زمان مرحوم تورگوت اوزل در اوايل دهه ۱۳۶۰ توانسته امروز بدل به اقتصادی شود كه شانهبهشانه كشورهای اروپايی نظير اسپانيا و ايتاليا ميسايد. بهعلاوه ميتوان از آقای احمدينژاد و ساير مدافعان نظريه مافيای اقتصادی پرسيد اگر به راستی اين مافيا وجود دارد چرا در تركيه، ژاپن، آلمان، هند، مالزي، برزيل و كشورهای ديگر نميتواند دست به فساد و تباهی بزند اما در كشور ما موفق است؟ ميتوان از آقای احمدينژاد و همفكرانشان پرسيد كه چرا قوه قضاييه در كشورهای ديگر مجبور نيست با مافيای اقتصادی و شهرام جزايری مبارزه كرده و آنان را گرفتار نموده و بهسزای اعمالشان برساند، اما در ايران عليالدوام اين قوه زير انتقاد قرار دارد كه چرا نميگيرد، نميبرد و نميبندد كه جناب احمدينژاد، شهرام جزايری و شهرام جزايريها، آن آقايی كه جلوی واردات سيگار را گرفته، يا آن خانمی كه واردات آهن را در انحصار دارد، آن آقازادهای كه قند و شكر دستش است يا آن يكی كه نفت ميفروشد، هيچكدام اينها علت بدبختی اقتصادی ايران نيستند بلكه همه آنها معلول اقتصاد بدبخت ايران هستند. اينها همه معلول يا محصول اقتصاد فاسد، ورشكسته، بيمار و درمانده دولتی ايران هستند. خاك اقتصادی آلمان، هند، ژاپن، تركيه يا آرژانتين برای پرورش شهرام جزايريها مساعد نيست و آنان در اين كشورها نميرويند اما خاك اقتصاد دولتی ما مناسب رويش علفهای هرزه و اينگونه بيماريها است. مادام كه شما به جای مبارزه با علت- كه اقتصاد دولتی ايران است- بهدنبال معلول- مافيای اقتصادي، باندهای قدرت، دستهای نامرئي، ستون پنجم، دشمن، عوامل وابسته به استكبار جهانی و ساير اين دست موجودات مرئی و نامرئي- هستيد، همچنان كه ظرف 3 دهه گذشته بودهايم، اين قافله تا به حشر لنگ خواهد ماند. |
|
| ©foroneiran.com |