محمد مصطفاییتاملی بر تجلیل فعالان حقوق بشر در دانشگاه شهید بهشتی
Tue 16 12 2008 - 12:16
روز بیست و چهارم آذر، مرکز و کرسی حقوق بشر، صلح و دموکراسی دانشگاه شهید بهشتی، در یک اقدامی به نظر جالب گردهایی را تحت عنوان تجلیل از فعالان حقوق بشر برگزار نمود. بسیاری از کسانی که در این گردهمایی شرکت کرده و دعوت شده بودند گمان می کردند که از فعالان حقوق بشر یعنی کسانی که در زمینه حقوق بشر فعالیت عملی و مثمرثمری داشته اند تجلیل خواهد شد ولی زمانیکه نوبت به معرفی افراد شد. متاسفانه به یکباره، این مراسم ذهن شرکت کنندگان را به این سو کشاند که داوران این گردهمایی قصد داشتند بیش از هر چیز از استادان دانشگاه، قضات دادگستری و رئیس مرکز مطالعات حقوق بشر تقدیر نمایند چرا که به نظر بیشتر افرادی که مورد تقدیر و تجلیل قرار گرفتند. صرفا شاید به تدریس حقوق بشر در دانشگاه پرداخته و به صورت عملی، فعالیت حقوق بشری ننموده اند. جای بسیار تاسف است که چرا در کشور ما همیشه رابطه جای ضابطه را می گیرد و پرسشم از داوران این گردهمایی این است – ضمن احترام به شخصیت و جایگاه انتخاب شوندگان – که خانم دکتر نسرین مصفا در راستای حقوق بشر چه فعالیت عملی جزء آنکه رئیس مرکز مطالعات حقوق بشر بوده و استاد دانشگاه نیز می باشد کرده است؟ دکتر سید محمد موسوی بجنوردی در سمت عضو شورای عالی قضایی برای کودکانی که به ناحق اعدام می شوند و حقوق زنانی که تضییع می گردد چه اقدام مثمرثمری انجام داده اند؟ آقای حسین قلی حسین نژاد به عنوان قاضی دیوانعالی کشور تنها به صدور حکم پرداخته و یقین دارم که درد دردکشیدگان را احساس نکرده است و به یکباره فعال حقوق بشر شده است؟ دکترحسین مهرپور استاد دانشگاه بوده و خود نیز در هنگامی که کنوانسیون حقوق کودک به تصویب رسید یکی از اعضای شورای نگهبان بود او که به خوبی می دانست شورای نگهبان هیچ ایرادی بر ماده 37 کنوانسیون حقوق کودک نگرفته است چطور اجازه می دهند که دستگاه قضایی، اطفال زیر 18 سال را به مرگ محکوم و حکم اعدام آنها اجرا شود اگر ایشان فعال حقوق بشرند پس چرا سکوت اختیار نموده و این بی عدالتی را بی پاسخ گذارده اند؟ دکتر قاسم زمانی تنها استاد دانشگاه است وآیا تاکنون حتی دست یک مظلوم را گرفته است تا نام فعال حقوق بشر را به وی اعطاء نماییم؟ باقر انصاری نیز همچون دکتر زمانی؟ آقای علی کاظمی به عنوان مستشار اداره حقوقی قوه قضاییه، می بایست پاسخ دهد که آیا در مقابل دستگیری دانشجویان مظلوم، اعدام کودکان زیر 18 سال، تبعیضات ناروا علیه زنان اقدامی به عنوان فعال حقوق بشر نموده اند؟ و ... گمان می کردم که افرادی همچون عمادالدین باقی، شادی صدر، محمدعلی دادخواه، عبدالفتاح سلطانی، بهرامیان، شریف، نسرین ستوده و دهها نفر از کسانی که تمام وقتشان را وقف کمک به مظلومین و ترویج حقوق بشر کرده اند مورد تقدیر و تشکر واقع گردند و خوشحال بودم از اینکه چشممان به دستان سازمانهای بین المللی حقوق بشری در خارج از کشور نیست تا لوح های تقدیر را از دستان آنان بگیرم. گمان می کردم کرسی حقوق بشر در اقدامی نوین پشتیبان فعالان حقوق بشر واقعی این مرز بوم خواهد بود و رابطه را خارج از ذهن خود تصور کرده و دست کسانی را که به دنبال اصلاح قوانین و مبارزه با بی عدالتی هستند می فشارد. گمان می کردم .... ولی افسوس که به این نتیجه رسیدم که این کرسی با استفاده از امکانات دانشگاهی و بودجه سازمان عمران ملل متحد (UNDP ) تنها می خواسته نام خود را برزبانها جاری و به کسانی لوح تقدیر دهد که در آن سوی مرزها ناشناخته اند. به امید داشتن جامعه ای مملو از عشق، عدالت، صلح، دوستی، برابری و رفع تبعیضات ناروا، ... ارسال به شبکههای اجتماعی
 |
|